De dag van het biopt de laatste keer was een lange lange dag.
Het infuus prikken ging niet vanzelf, ze hebben vier keer geprikt
en uiteindelijk moest ze toch met het kapje onder narcose.
Het kapje klinkt heel vriendelijk maar Danique wil het echt
absoluut niet. Het stinkt en is echt vies.
De ingreep verliep vlot en toen begon het lange wachten.
Tegen zessen kwam de cardioloog vertellen dat het goed was,
en we dus naar huis mochten.
De dagen thuis volgt Danique thuis haar lessen via de computer.
En we proberen iedere dag te fietsen met haar.
Op regendagen sport papa met haar, langleve de workout op YouTube.
We hebben de verjaardagen van de andere twee kanjers gevierd.
Leuk dat dat weer kon.
In verband met Danique haar lage weerstand kon niet iedereen er zijn.
Maar Jesca en Sepp hebben genoten.
Vanmorgen stond ons wekelijkse rondje ziekenhuis gepland.
Iedere donderdagmorgen zijn we daar te vinden.
Danique heeft er geen hekel aan en nadien doen we een bakkie samen.
Alles wordt bekeken en geanalyseerd.
De spiegel vd medicatie was vorige week niet in orde,
dus vrijdag een extra ritje Sophia (opnieuw bloedprikken)
Vrijdagavond de medicatie aangepast en nu vandaag weer controle.
Echo en ecg waren goed, bloed was nog niet bekend.
Danique doet het verder ook gewoon goed,
steeds meer vindt ze haar ritme.
Als het volgende biopt goed is mag ze de week
voor de herfstvakantie weer naar school.
Iets waar ze echt naar uit kijkt.
We denken dat ze dan echt gaat zien wat
een nieuw hart krijgen voor haar betekent.
Spelen, geen rust, mee gymmen.
