Lache!

Een ochtend waarin een traan en een lach dicht bij elkaar liggen.

Maar we zien Danique zoals we haar kennen.

Ze geeft duidelijk aan dat ze het zat is.

Zojuist kwam die dokter die vroeg: mag ik even luisteren.

Haar antwoord was nee, en daarna kon de dokter onderhandelen

wanneer hij terug kon komen dan👍🏻

En het mooie is dat het dan ook zo gedaan wordt!

We spelen vier op een rij en worden ingemaakt!!

Tikkies

Vandaag was een dag met een traan van Danique en dat mag. Maar Danique zou Danique niet zijn als ze haar schouders er niet onder zou zetten en er toch voor zou gaan.
Meerdere malen zagen we een stukje verdriet, maar ze dronk goed, ze at wat broccoli. En een half broodje kroket. Maar ook kwam ze nog twee keer uit bed!!
Vanmiddag inde ze al haar tikkies en dat waren er heel veel.

Het hartje voor de operatie, de diamant voor de harttransplantatie!

Zo mooi!

Off-day

Vanmorgen bij binnenkomst wilde Danique gelijk een kroel en was ze opstandig!

En dat is nu gewoon echt goed, ze heeft zich dagen sterk en gezellig gehouden maar het valt haar vandaag gewoon zwaar.

Ze is de doktoren zat, de zusters en al het gepiep!

Ze wil naar huis.

En dat kunnen we ons echt goed voorstellen.

Iedereen zegt dat het echt heel goed gaat maar zij voelt dat niet zo en dat is lastig.

Vandaag doen we de dingen die moeten maar verder niet teveel!!

Mooie plaatjes

Mooie plaatjes, een sterk kloppend hartje en twee zeer tevreden cardiologen die naar het scherm kijken. Een mooi begin van de dag.
Danique haar hartje doet het goed en Danique zelf is heel dapper. Ze is vandaag heel moe.
Ze lijkt onder de indruk van alles en iedereen en van alle piepjes en alarmen. Maar zegt er helemaal niks over en heeft al die tijd nog niks lelijks gezegd.
Aan het eind vd morgen mochten de drains eruit en dat scheelt. Ze kan nu beter wat rechter op in bed en dat wil ze graag. Ze mag eten en drinken en vooral drinken wil ze wel. Ze kreeg ook een lekkere milkshake.
De dokters puzzelen met alle medicatie maar dat hoort erbij.
Vanavond heeft de verpleegkundige de monitoren op de kamer uitgezet, dat scheelt voor Danique een hoop onrust. Hopelijk slaapt ze vannacht wat rustiger en morgen ws voor het eerst uit bed.

Dag 3

Vannacht was het redelijk rustig, ze sliep en wij waren in het RMhuis.
De bloeddruk blijft schommelen maar dat hoort er volgens de artsen bij.
Ze kijkt nu een filmpje op haar tablet met haar oortjes in, lekker een beetje afgesloten van alle indrukken. We hebben haar kamer gepimpt met penny posters en zo proberen we er wat van te maken met zijn allen!


Een mooi momentje gisteren. Danique die wilde lezen

Dag 2

Vanmorgen mocht ik zelf met ontslag.
Daarna samen naar Danique, de cardioloog probeerde een echo te maken maar met alle plakkers en pleisters bleek dat lastiger dan verwacht.
Na overleg met een andere cardioloog werd Danique haar borstkas en buik pleistervrij gemaakt en toen was er wel goed beeld.
Het hart doet het goed. En Danique doet het goed.
Het is zoeken naar de juiste combinatie en doseringen van medicatie en daar zijn ze een hele dag mee bezig. Het ene een beetje erbij het volgende er een beetje af.
Gaandeweg de dag was ze af en toe wakker en gaf duidelijk aan dat ze die buis in dr keel niks vond.
Het lastige is dan dat ze voor de verwijdering vd buis nog meer wakker moet worden maar dan ook meer last heeft vd buis. Toch werd besloten dat het tijd werd om te kijken of ze zelf goed genoeg kon ademen.
Uiteindelijk mocht vanavond de buis (de tube) eruit en ze doet het goed.
Beetje zuurstof erbij maar ze doet het!
En ze kletst wil dingen weten. Wanneer komt er bezoek, mag ik lezen, wanneer mag ik eten.
Ze heeft wel pijn aan haar rug en nek ws door het liggen in een bepaalde houding.
Het blijft bizar, het blijft onwerkelijk.
Deze hele achtbaan zal langzaam aan bij iedereen een plekje moeten krijgen.

7-7-2017

Op donderdag 6 juli belt de vaste cardioloog. Mogelijk is er een hart voor Danique. Een goede match, maar er was nog niet zeker of het voor haar zou zijn.
Zijn vraag aan ons was of we het nu zagen zitten, ik zelf lag nog opgenomenna een operatie die dag.
Weten dat er een hart zou zijn en dan beslissen het niet te kunnen. We waren en zijn er van overtuigd dat dat niet kan hoe onmogelijk de situatie ook was.
Daarna begonnen lange uren wachten, we moesten immers nog horen of het hart daadwerkelijk voor Danique was. 3 uur later kwam de bevestiging, het hartje was voor Danique.
Aad vertrok naar Rotterdam, ik ben later die nacht overgebracht naar het Erasmus met een ambulance. Daar in de rolstoel en langs bij ons kleine dappere meisje.
De nacht was lang om vijf uur ging ze richting de ok, om half zeven ging ze onder narcose.

Aan het ontbijt in het EMC op de 10de verdieping komt er een spoedtransport....
Een Mercedesbusje die de kelder van het Erasmus induikt.
Het is 9.13 uur en allebei weten we daar is het hart.

En dan weten we dat we vanaf dan nog zeker vier uur moeten wachten. En we doen het eigenlijk heel rustig daar op de kamer op de 10de. We dommelen wat en kletsen wat tot om kwart voor twee de telefoon gaat en de thoraxchirurg zegt dat de ingreep goed is gegaan en we naar haar toe mogen.

Daar horen we van een mooie ingreep, een goed nieuw hart en een dochter die het echt super gedaan heeft. Met alle toeters en bellen erop en eraan zien we tussen de draden door onze mooie sterke dochter. We zien haar nieuwe hart onder haar borstkas enthousiast kloppen.
Dankbaar dat ze er weer is, dat het hart het goed doet.
Bizar hoe binnen zo'n kort tijdsbestek de wereld zo kan veranderen.
Dankbaar zijn we dat er ergens in Europa ouders zijn geweest die ondanks hun eigen verdriet Danique een tweede kans hebben gegeven.

Na de operatie gaat het goed. Ze ligt volledig in slaap aan allerlei medicatie en apparatuur.
Het hoort er allemaal bij, het is zwaar om haar zo te zien maar dit is wat nodig is om haar straks vol energie te zien stralen.

We sullen proberen hier regelmatig wat te schrijven, we zijn blij met alle berichtjes die we krijgen en lezen alles. De tijd om te reageren ontbreekt maar dan zijn we ook gewoon hij Danique❤️